Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Τρύγος 2017 - Ρόδος. Με εξαιρετικούς χαρακτήρες οι αφρώδεις και οι ήσυχοι οίνοι


Το ήπιο και ξηρό καλοκαίρι με τα δροσερά μελτέμια στη Ρόδο, έδωσαν υγιέστατα σταφύλια με πολύ καλή ωρίμαση και διακύμανση του σακχαρικού τίτλου από 12 έως 14,5 Be, ανάλογα με την ποικιλία και την περιοχή.

H παραγωγή του 2017 στο νησί ήταν μειωμένη κατά 6% σε σχέση με την παραγωγή του 2016, γεγονός που οφείλεται στο μειωμένο επίπεδο παραγωγής κατά 7 % της ερυθρής ποικιλίας Μανδηλαριά.

Οι επιλογές ποιοτικών αμπελώνων, καθώς και αμπελώνων που εγκαταστάθηκαν την τελευταία δεκαετία αναμένεται να προσδώσουν εξαιρετικούς χαρακτήρες στους αφρώδεις και τους ήσυχους οίνους της μεγαλύτερης οινοβιομηχανίας του νησιού, της "ΚΑΙΡ".

Οι τιμές παρέμειναν σταθερές στα περσινά επίπεδα, είναι όμως σχετικά υψηλότερες από τις επικρατούσες στις μεγάλες αμπελουργικές ζώνες.



πηγή: http://www.keosoe.gr/
 

Τιμητική διάκριση για τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ελιάς Ιμέρων Σερβίων


Τιμητική διάκριση για τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ελιάς Ιμέρων ΣερβίωνΤην μεγάλη συμβολή του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ελιάς Ιμέρων Σερβίων στην ανάδειξη του προϊόντος, αναγνώρισε σύσσωμο το απόγευμα της Δευτέρας, 18 Σεπτεμβρίου, το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας, με την τιμητική πλακέτα που απένειμε, κατά την διάρκεια εκδήλωσης, στην αίθουσα συνεδρίασης, στο κτίριο του Περιφερειακής Ενότητας στην Κοζάνη.
 
Την πλακέτα απέδωσε ο Πρόεδρος του Περιεφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Μακεδονίας Φώτης Κεχαγιάς στον Πρόεδρο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ελιάς Σερβίων Δημήτρη Παπαδόπουλο, ενώ τόσο ο Περιφερειάρχης Θεόδωρος Καρυπίδης, όσο και οι οι επικεφαλής των παρατάξεων, αναφέρθηκαν στα χρυσά βραβεία και τις πανελλαδικές και διεθνείς βραβεύσεις που έχει αποσπάσει ο συνεταιρισμός της περιοχής.
 
Σε δηλώσεις του μάλιστα, ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ελιάς Σερβίων Δημήτρης Παπαδόπουλος, στάθηκε στα 5 χρυσά βραβεία και το ένα (1) αργυρό βραβείο που έχει λάβει ο συνεταιρισμός, καθώς και την διάκριση που επίσης είχε, ως το καλύτερο ελαιόλαδο σε όλη την περιοχή της Βόρειας Ελλάδας.
 
Στην περιοχή των Ιμέρων του Δήμου Σερβίων-Βελβεντού, καλλιεργούνται 3000 στρέμματα, με συνολικά 75.000 ελαιόδενδρα και όπως τόνισε ο κ. Παπαδόπουλος, καταγράφεται μία αύξηση της παραγωγής από 5 έως και 10%. Λόγω ωστόσο του παγετού τον περασμένο Δεκέμβριο, οι παραγωγοί έχουν υποστεί πολύ μεγάλο πλήγμα και η φετινή παραγωγή έχει καταστραφεί.


πηγή: http://www.paseges.gr/
 

Μείωση της παραγωγής και αύξηση της τιμής του καφέ εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής

 
 
Η παραγωγή καφέ μπορεί να μειωθεί λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Περιβάλλοντος Gund στο Πανεπιστήμιο του Βερμόντ των ΗΠΑ. Η κλιματική αλλαγή απειλεί να εξαλείψει τα είδη των μελισσών που επικονιάζουν τα καφεόδεντρα και να μειώσει τις περιοχές καλλιέργειας καφέ σε όλον τον πλανήτη.

Συγκεκριμένα, η υπερθέρμανση του πλανήτη μπορεί να μειώσει τις περιοχές καλλιέργειας καφέ στη Λατινική Αμερική έως και κατά 88% μέχρι το 2050, με τη Νικαράγουα, τη Βενεζουέλα και την Ονδούρα να αναμένουν τη μεγαλύτερη πτώση, σύμφωνα με τα υπολογιστικά μοντέλα. Εκτός από τον αντίκτυπό της στη Λατινική Αμερική, τη μεγαλύτερη περιοχή παραγωγής καφέ στον κόσμο, η κλιματική αλλαγή αναμένεται επίσης να επηρεάσει τις περιοχές καλλιέργειας καφέ στην Αφρική και την Ασία.

Αυτό σημαίνει ότι ο καφές μπορεί να γίνει λιγότερο διαθέσιμος και παράλληλα ακριβότερος, επηρεάζοντας επίσης το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων που εξαρτώνται από τη βιομηχανία καφέ. Περίπου 25 εκατομμύρια αγρότες σε 60 χώρες παγκοσμίως καλλιεργούν καφέ, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι μικροκαλλιεργητές.

Σύμφωνα με τα υπολογιστικά μοντέλα των ερευνητών, οι υψηλές θερμοκρασίες θα οδηγήσουν πολλαπλά είδη μελισσών που επικονιάζουν τον καφέ να απομακρυνθούν ή να εξαφανιστούν. Το καφεόδεντρο μπορεί να επικονιαστεί μόνο του και να παράγει μερικούς καρπούς χωρίς τη βοήθεια μελισσών στα άνθη τους, αλλά η παραγωγή τείνει να είναι μεγαλύτερη όταν μεταφέρεται γύρη μεταξύ των φυτών από επικονιαστές. Οι καρποί μάλιστα είναι μεγαλύτεροι και βαρύτεροι αν επικονιαστούν με αυτό τον τρόπο.

«Τα δύο τρίτα των πιο πολύτιμων βασικών προϊόντων στη γη βασίζονται σε μέλισσες και άλλους επικονιαστές», δήλωσε ο ερευνητής Τέιλορ Ρίκετς. «Οι επικονιαστές είναι οι βασικοί και σιωπηλοί ήρωες του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων μας», πρόσθεσε.

Η διατήρηση των ενδιαιτημάτων για τις άγριες μέλισσες στις περιοχές καλλιέργειας καφέ, η καλλιέργεια καφέ κάτω από τη σκιά των δένδρων για την παροχή βιοτόπων για επικονιαστές και την ψύξη των φυτών, καθώς και η μετάβαση σε άλλο είδος καλλιέργειας συγκαταλέγονται στις στρατηγικές που μπορούν να συμβάλουν στη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στους καλλιεργητές καφέ, καταλήγει η έρευνα.
 
 
 

Δημόσιος χώρος. Η ιστορία της Πλατείας Ομονοίας: Ένα στολίδι που χάθηκε στη σκόνη

 
 
 Ήταν μεσημέρι της 14ης Οκτωβρίου του 1862 όταν οι Αθηναίοι πανηγύριζαν την έξωση του βασιλιά στην τότε πλατεία Όθωνος που μετονομάστηκε σε πλατεία Ομονοίας. Από τότε και μέσα στα 150 χρόνια που ακολούθησαν η πλατεία που αποτέλεσε άλλοτε το κοσμοπολίτικο και συνάμα λαϊκό σημείο συνάντησης των Αθηναίων πέρασε από διάφορες εποχές ανακατασκευές και χρώματα για να καταλήξει στη σημερινή γκρίζα εικόνα της…

Τα πρώτα σχέδια που έγιναν των Κλεάνθη και Σάουμπερτ, αποτύπωναν μια πλατεία ορθογώνια η οποία θα ονομαζόταν πλατεία Ανακτόρων. Ο χώρος άλλωστε προοριζόταν για την ανέγερση των Ανακτόρων αφού η θέα της Ακρόπολη ήταν ιδανική. Το σχέδιο όμως απορρίφθηκε από τον Λουδιβίκο, τον πατέρα του Όθωνα, λόγω της περιοχής η οποία γειτνίαζε με εργατικές συνοικίες και ήταν σε κοίλωμα κοντά στα έλη του Κηφισού.

Την ιδέα της ανέγερσης των ανακτόρων ακολούθησε εκείνη του Ναού του Σωτήρος, προκειμένου το έθνος να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς το Θείο για την απελευθέρωση. Ο έρανος, όμως, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και το ποσό που συγκεντρώθηκε διατέθηκε για την ανέγερση του ναού της Μητροπόλεως.

Έτσι το 1834, τα σχέδια χρειάζεται να επανεξεταστούν και η αναθεώρησή τους ανατίθεται στον αρχιτέκτονα Λέο Φον Κλέντσε. Στην νέα της εκδοχή η πλατεία θα είχε κυκλικό σχήμα ενώ θα ήταν ομώνυμη του τότε βασιλειά Όθωνα. Και αυτό το σχέδιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Εν τέλει η πλατεία κατασκευάζεται το 1846 με βασιλικό διάταγμα και παίρνει ορθογώνιο σχήμα. Η πλατεία Όθωνος, όπως ονομάστηκε προς τιμήν του βασιλιά, αποτελούσε το βορειότερο άκρο της πόλης και το τέρμα του εξοχικού περιπάτου των Αθηναίων της εποχής.

Το σημερινό της όνομα αποκτά το 1862 όταν γίνεται σύμβολο ενότητας των αντιμαχόμενων πολιτικών πλευρών μετά την εκθρόνιση του βασιλιά. Εκείνο το μεσημέρι της 14ης Οκτωβρίου, ο πρόεδρος της προσωρινής κυβέρνησης, Δημήτριος Βούλγαρης, γνωστός και ως Τζουμπές, απευθύνεται μετά την δοξολογία στο συγκεντρωμένο πλήθος και λέει:

«Ας ορκισθώμεν επί της Πλατείας ταύτης, της λαβούσης ήδη το ωραίον της «Ομονοίας» όνομα, και ας είπη έκαστος εξ ημών: Ορκίζομαι πίστιν εις την πατρίδα και υπακοήν εις τας εθνικάς αποφάσεις».

Αυτή η ένδοξη και επαναστατική φράση σηματοδότησε την απαρχή της ιστορίας της Πλατείας Ομόνοιας η οποία γνώρισε από τότε διάφορες «εποχές», οράματα και υποσχέσεις…
 
 
Η πράσινη εποχή

Εκείνη την εποχή η Ομόνοια χαρακτηρίζεται από την αύρα μιας κοσμικής και μεσοαστικής Αθήνας σε συνδυασμό πάντα με τη νότα που της έδιναν οι εργατικές περιοχές που βρίσκονται κοντά της. Το 1877, η πλατεία φωτίζεται με λάμπες φωταερίου, δεντροφυτεύεται και στο κέντρο της κατασκευάζεται μια μαρμάρινη πολυγωνική εξέδρα μουσικής, όπου φιλοξενεί την μπάντα κάθε Κυριακή.
 
Τρία χρόνια αργότερα, γίνεται η αφετηρία του ιπποσιδηροδρόμου, ενώ το 1889, στο τέλος της Αθηνάς, οικοδομείται σε σχέδια του Ερνεστ Τσίλερ το ξενοδοχείο Μέγας Αλέξανδρος, σήμα κατατεθέν της περιοχής, η οποία σταδιακά μεταμορφώνεται σε σημείο αναφοράς της κοσμικής κίνησης της πόλης κι αρχίζει να ανταγωνίζεται την αίγλη της πλατείας Συντάγματος.

Στην αναβάθμιση αυτή βοηθούν και οι αφίξεις νέων καταστημάτων όπως το «Σολώνειο», το «Βυζάντιο», το «Ζούνης», το «Χαραμής», το «Ομόνοια» και φυσικά η γνωστή «Ήβη», όπου συγκεντρώνεται όλος ο «καλός κόσμος» της εποχής.

Οι ιδιοκτήτες των καφενείων της περιοχής προσπαθούν να προσελκύσουν όλο και περισσότερη πελατεία. Ανοίγουν τις πόρτες τους στις κυρίες και δανείζονται στοιχεία από τα ζαχαροπλαστεία. Ελληνικές και ξένες, κυρίως γαλλικές εφημερίδες, καθώς και περιοδικά δημιουργούν άτυπα αναγνωστήρια, ενώ ορχήστρες φροντίζουν για τη μουσική υπόκρουση. Την εικόνα συμπληρώνουν τραγουδιστές και τραγουδίστριες του μελοδράματος.
 
Δίπλα στον τούρκικο καφέ που ψήνει ο ταμπής με δέκα λεπτά το φλιτζάνι, παρασκευάζεται και ο «Βιενναίος», ο ευρωπαϊκός καφές, με γάλα ή κρέμα, ο οποίος κοστίζει 40 λεπτά.Το νερό έρχεται από το Μαρούσι σε στάμνες και πληρώνεται ξεχωριστά, 5 λεπτά το ποτήρι. Πάστες, γλυκά φούρνου, παγωτά και ηδύποτα συμπληρώνουν τον κατάλογο.

Εκτός από τα καφενεία, λειτουργούν τα ζυθοπωλεία, οι ταβέρνες, τα ξενοδοχεία και φυσικά τα καφωδεία και τα καφέ σαντάντ. Τα τελευταία όμως σε συνδυασμό με την άφιξη των αμανετζίδικων στην περιοχή του Ψυρρή, είναι εκείνα που κάνουν την Ομόνοια να χάσει την μάχη για την πιο αριστοκρατική περιοχή δίνοντας το προβάδισμα στην πλατεία Συντάγματος. Στο τέλος αυτού αιώνα, το 1895 δημιουργείται ο σταθμός του τρένου Αθηνών-Πειραιώς.

Στον «Ρωμηό» του 1907 διαβάζουμε για εκείνη την εποχή:

«Ίτε πάντες εις της Ήβης το γνωστόν ζυθοπωλείον
Νικολή του Γιακουμάκη, τέλειον εκ των τελείων.
Ανοιχτόν μέχρι πρωίας στην Ομόνοιαν εκεί,
εντελής καθαριότης κι’ έξοχος μαγειρική,
μπύρα πρώτη Κλωναρίδη και ποικίλα φαγητά,
ο καλλίτερος ο κόσμος, πάντοτε σ’ αυτό φοιτά»



Η εποχή των Μουσών και η ιστορία της Καλλιόπης

Περνούν σχεδόν τριάντα χρόνια για να αλλάξει και πάλι όψη η πλατεία. Όταν το 1930, ολοκληρώνονται τα έργα για τον υπόγειο σιδηρόδρομο τα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιεί ο Ελευθέριος Βενιζέλος, εκτός από το κυκλικό σχήμα, η πλατεία αποκτά μια εικόνα λιγότερο πράσινη εικόνα και περισσότερο αστική.
Οι φοίνικες τα λουλούδια και τα ξύλινα παγκάκια δεν υπάρχουν πια. Στη θέση τους δεσπόζουν τα μαρμάρινα κυκλιδώματα που οδηγούν στον υπόγειο σιδηρόδρομο, ενώ στο κέντρο της, κατασκευάζονται περίπτερα για τους ανθοπώλες. Περιμετρικά τοποθετούνται οκτώ τσιμεντένιες Μούσες για να καλύψουν τους αεραγωγούς του τρένου που μένουν στην ιστορία ως οι «Μούσες της Ομόνοιας»… Πάνω από τα αγάλματα υψώνονταν ψηλοί τσιμεντένιοι κίονες, στην κορυφή των οποίων υπήρχαν καπνοδόχοι…
 
Βέβαια μιας και οι μούσες κατά τη μυθολογία ήταν εννέα, και η πλατεία για λόγους αισθητικής και συμμετρίας μπορούσε να φιλοξενήσει μόνο οκτώ, ο χώρος που τοποθετήθηκε η ένατη, η μούσα της επικής ποίησης Καλλιόπη, ήταν ακριβώς δίπλα από τα δημόσια ουρητήρια. Εξαιτίας αυτού η «φτωχή Καλλιόπη» ταύτισε για πάντα το όνομά της με την τουαλέτα…

Οι Μούσες δεν ενθουσίασαν κανέναν, αντιθέτως χαρακτηρίστηκαν κακόγουστες αφού έκαναν την κυκλική πλατεία να μοιάζει με τούρτα με κεράκια. Έξι χρόνια μετά, όταν μία από αυτές κατά την διάρκεια διαδηλώσεων, έπεσε με κίνδυνο να τραυματίσει τους περαστικούς, απομακρύνθηκαν από την πλατεία.
 
Παρόλα αυτά την εποχή των Μουσών το χρώμα της πλατείας δεν χάθηκε αφού τα λουλούδια των ανθοπωλών συνέχιζαν να στολίζουν την πλατεία μαζί με τα καφενεία, τις μπυραρίες και τα καμπαρέ που είχαν δημιουργηθεί περιμετρικά.

Μια εικόνα της Ομόνοιας της εποχής εκείνης δίνει και το τραγούδι «Ομόνοια Πλας» της δεκαετίας του ‘50 που τραγουδά πρώτη σε μια θεατρική επιθεώρηση η Ρένα Βλαχοπούλου και στη συνέχεια η Σοφία Βέμπο:

«Σε κάθε γωνία επτά καφενεία
καρέκλες με κόσμο γεμάτες
και ταξί που ψαρεύουν πελάτες
Κομψοί και ωραίοι, πολίσμαν τροχαίοι
πεντ’ έξι παλιές μπυραρίες
καυγαδάκια στις αφετηρίες
Καμπαρέ με jazz band και belles femmes
με ταμπέλες που λένε welcome
Τι ρυθμός και ζωή και κοσμοσυρροή
μέρα νύχτα και ως το πρωί.
Και τα ανθοπωλεία σειρά στην πλατεία
τριάντα περίπτερα πλάι
κι από κάτω Μετρό που περνάει
Πιο εκεί, κουλουρτζή, ο ταμπλάς
Να η Ομόνοια Πλας…”



Η υγρή εποχή

Η μεγάλη αναδιάταξη της πλατείας πραγματοποιείται το 1960, όπου η φυσιογνωμία της αλλάζει κατά πολύ. Τα λουλούδια, τα περίπτερα, τα κιγκλιδώματα και οι πάγκοι των ανθοπωλών ξηλώνονται και οι πεζοί αποκλείονται εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή.
 
Η επιφάνεια της πλατείας μετατρέπεται σε τεχνητή λίμνη με συντριβάνια, ενώ υπογείως διαμορφώνεται μια δεύτερη, πολύ πιο αποπνικτική. Το κοσμικό παρελθόν της Ομόνοιας έχει ήδη αρχίσει να ξεθωριάζει στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του κέντρου που δίνει προτεραιότητα στο αυτοκίνητο, μετατρέποντας την περιοχή σε κυκλοφοριακό κόμβο αποκλείοντας την πρόσβαση στους πεζούς.
 
Γελοιογράφοι της εποχής σχολιάζουν καυστικά τη λίμνη, βάζοντας μέσα τη γοργόνα που ρωτά τον τροχονόμο αν ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος.
 
Ο Μποστ σε μια γελοιογραφία του που φιλοξενήθηκε στο εξώφυλλο του Ταχυδρόμου στις 25 Ιουλίου 1959, την περίοδο δηλαδή όπου γίνονταν τα μεγάλα έργα για την ανακατασκευή της πλατείας και την διάνοιξη της οδού Κοραή, γράφει χαρακτηριστικά:

«Να ιδώ του βάλτου τα χωργια από ψηλή ραχούλα-
να δω κε την ομονηα με τα νερά τα κρεια»

Μέσα σε μια δεκαετία τα συντριβάνια ανακατασκευάζονται σε διάφορες μορφές για να αντικατασταθούν εν τέλει από υδάτινους πίνακες. Οι πεζοί παραμένουν αποκλεισμένοι από την επιφάνεια της πλατείας και οι μόνοι που την επισκέπτονται κατά περιόδους είναι οι των ομάδων που καθιερώνουν τις βουτιές ύστερα από κάθε νίκη της ομάδας τους.
 
 
Η γκρι εποχή

Η τελευταία αλλαγή που σηματοδοτεί την απαρχή της Γκρι πλέον εποχής της πλατείας, ξεκινά με την εγκατάσταση του Γυάλινου Δρομέα που πήρε τη θέση του σιντριβανιού.

Τη δεκαετία του ’90, η Ομόνοια σκάβεται ξανά, αυτή τη φορά για τις ανάγκες του μετρό, ενώ αλλάζει και πάλι μορφή. Το υγρό στοιχείο δίνει τη θέση του στο στερεό, καθώς τοποθετείται επί της πλατείας όπου πρασινίζει μερικώς από το γκαζόν το έργο « Δρομέας» του Κώστα Βαρώτσου. Το άγαλμα αρχικά εντυπωσιάζει όμως λόγω των εργασιών του μετρό μεταφέρεται για λόγους ασφαλείας – για να μην κινδυνέψει από τους κραδασμούς.
 
Τελευταία προσπάθεια ανάπλασής είναι εκείνη που γίνεται πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες, η οποία αφήνει πίσω της έναν οδικό τσιμεντένιο κόμβο. Το 2001 τοποθετείται στο κέντρο της, το ύψους 15 μ. γλυπτό, Πεντάκυκλο, του Γιώργου Ζογγολόπουλου και το πράσινο αντικαθίσταται από πλάκες οι οποίες σήμερα είναι σκούρες από την βρωμιά και το καυσαέριο. Η πλατεία που κάποτε ήταν συνώνυμη με την ζωντάνια σήμερα μαραζώνει χωρίς νερό και χωρίς κίνηση κι επιλέγεται πια ως τόπος απόγνωσης υποψήφιων αυτόχειρων.
 
Η ατμόσφαιρα μυρίζει καυσαέριο κι απελπισία ναρκομανών, παράνομων κι απεγνωσμένων μεταναστών και άστεγων που πεθαίνουν στα γύρω σοκάκια ενώ είναι συνδεδεμένη με την έλλειψη ζωής. Τα ίχνη του ένδοξου παρελθόντος απουσιάζουν ενώ σχεδόν όλα τα ιστορικά καταστήματα της περιόδου ακμής της έχουν αντικατασταθεί από fast food ή τυροπιτάδικα, από καταστήματα πώλησης κινητών τηλεφώνων και σημεία αλλαγής συναλλάγματος.
 
Το τσιμεντένιο άνυδρο και γκρίζο πλέον σκηνικό της άλλοτε «κοκέτας» των επιθεωρήσεων δείχνει πως η λαϊκή, κοσμική κι επαναστάτρια πλατεία της Αθήνας πληρώνει την προηγούμενη λαμπρή εποχή της μέσα από μια παράξενη «καταδίκη» παραμένοντας εντελώς αποκομμένη από την άλλοτε ζωντανή ιστορία της.


πηγή: https://olympia.gr/
 

Κρήτη. Στρατηγική συνεργασία για το Πάρκο Διάσωσης Χλωρίδας & Πανίδας

 
 
«Υπογραφή Ειδικού Πρωτοκόλλου Συνεργασίας Πολυτεχνείου Κρήτης και Μεσογειακού Αγρονομικού Ινστιτούτου Χανίων»
 
«Το Πάρκο Διάσωσης Χλωρίδας & Πανίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης αναβαθμίζει ποιοτικά & πολυδιάστατα τις επιστημονικές και ερευνητικές του δυνατότητες, αποκτώντας πλέον υψηλή τεχνογνωσία & διεθνή εμπειρία, ώστε να καταστεί οικονομικά & λειτουργικά βιώσιμο για να προσελκύσει ερευνητική δραστηριότητα & πόρους»

Το Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων – CIHEAM-MAICh και το Πολυτεχνείο Κρήτης ανακοινώνουν με ιδιαίτερη ικανοποίηση την Υπογραφή Ειδικού Πρωτοκόλλου Συνεργασίας. Σκοπός της στρατηγικής συνεργασίας είναι η αξιολόγηση και η ενίσχυση των δυνατοτήτων του Πάρκου Διάσωσης Χλωρίδας και Πανίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης μέσα από την τεχνογνωσία και την Διεθνή Εμπειρία που διαθέτει το Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων – CIHEAM-ΜΑΙCh. Ο απώτερος στόχος είναι να εμπλουτιστούν οι δυνατότητες και οι δραστηριότητες του Πάρκου, να καταστεί οικονομικά και λειτουργικά βιώσιμο και να προσελκύσει ερευνητική δραστηριότητα και πόρους. Ιδιαίτερα δε πρέπει να επισημανθεί η συμβολή και ο προσανατολισμός της Μονάδας Διατήρησης Μεσογειακών Φυτών του CIHEAM-ΜΑΙCh, αλλά και γενικότερα των δραστηριοτήτων του Ινστιτούτου, στην αειφόρο διαχείριση των οικοσυστημάτων και της φυτικής ποικιλότητας της Μεσογειακής Λεκάνης.
 
Το Πάρκο Διάσωσης της Χλωρίδας και Πανίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης παραμένει διαρκώς αφοσιωμένο και ανοιχτό στην τοπική κοινωνία των Χανίων για να απολαμβάνει τους πράσινους χώρους του, οι οποίοι αναδεικνύουν τη μοναδική βιοποικιλότητα της Κρήτης. Ως γνωστόν, το Πάρκο στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του στηρίχτηκε από την πολύτιμη οικονομική συμπαράσταση της Παγκρήτιας Ένωσης Αμερικής. Μέχρι και σήμερα, η συνεχιζόμενη οικολογική συντήρηση και λειτουργία του Πάρκου αποτελεί μια ακόμα έμπρακτη και εξωστρεφή συνεισφορά του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος των Χανίων στους «συμπολίτες» του, παρά τη δραματική μείωση της δημόσιας χρηματοδότησής του. Το Ίδρυμα εξακολουθεί να διαθέτει σε καθημερινή βάση δύο υπαλλήλους από το αναγκαίο προσωπικό της Τεχνικής του Υπηρεσίας για τη συντήρηση του Πάρκου, ενώ ακόμα και τις απογευματινές ώρες παρέχει την απαραίτητη υποστήριξη φύλαξης ώστε να διατηρεί προσβάσιμο το πάρκο του σε κάθε πολίτη.
 

Το Γεωπάρκο της Λέσβου στην Ευρωπαϊκή Έκθεση Γεωτουρισμού «Geofair Azores 2017»

 
 
Το Γεωπάρκο Λέσβου παρουσιάσθηκε από κοινού με τις άλλες περιοχές που έχουν αναγνωρισθεί ως Παγκόσμια Γεωπάρκα UNESCO σε κοινό περίπτερο στην έκθεση Γεωτουρισμού GeoFair 2017 η οποία διοργανώθηκε στην Ponta Delgada, San Miguel island, στην Πορτογαλία από 7-9 Σεπτεμβρίου 2017 στα πλαίσια του 14ου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Γεωπάρκων.
Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στο μεγάλο εκθεσιακό κέντρο στην καρδιά του λιμανιού της πόλης και επισκέπτες απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τα Ελληνικά Γεωπάρκα και τις δραστηριότητες γεωτουρισμού σε αυτά.

Στην έκθεση υπήρχαν 23 Εθνικά περίπτερα για κάθε μία από τις Ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες έχουν αναγνωρισθεί Γεωπάρκα από την UNESCO μαζί με τα τα περίπτερα της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής χώρες.

Η Λέσβος έδωσε το παρόν με ενημερωτικά φυλλάδια στην Πορτογαλική και Αγγλική γλώσσα, χάρτες και εκδόσεις προβολής του Γεωπάρκου Λέσβου!

Η έκθεση άνοιξε με την εκδήλωση που οργάνωσε το Υπουργείο Τουρισμού σε συνεργασία με τα Πορτογαλικά Ταχυδρομεία για την παρουσίαση της νέας σειράς γραμματοσήμων, τα οποία απεικονίζουν τα σημαντικότερα γεωλογικά μνημεία του Γεωπάρκου των 9 ηφαιστειογενών νησιών του συμπλέγματος των Αζορών.

Στην εκδήλωση παρουσίασης συμμετείχαν η Υπουργός Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Τουρισμού κα Marta Isabel Vieira Guerreiro, ο Πρόεδρος του Παγκόσμιου Δικτύου Γεωπάρκων Καθ. Ν. Ζούρος και ο Επιστημονικός Υπεύθυνος του Γεωπάρκου Αζορών Καθ. Joao Nunes και η εκπρόσωπος των Πορτογαλικών ταχυδρομείων.

Η έκθεση Γεωτουρισμού λειτούργησε παράλληλα με την έκθεσης ανάδειξης της παραγωγικής φυσιογνωμίας των νησιών και των τοπικών προϊόντων και αποτέλεσε μια σημαντική ευκαιρία για την προβολή της Λέσβου σε απαιτητικούς επισκέπτες ενός από τους σημαντικότερους προορισμούς αειφόρου τουρισμού στον κόσμο!



πηγή: http://www.lesvosnews.gr/

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

"Στέγνωσε" ο Αλφειός - Στέρεψαν πηγάδια και γεωτρήσεις, υποχώρησε ο υδροφόρος ορίζοντας της περιοχής

 
 
του Γιάννη Σπυρούνη

Ρεκόρ 30ετίας στην κατώτερη στάθμη των υδάτων
 
Από το ένα άκρο στο άλλο πέρασε ο ποταμός Αλφειός. Το μεγάλο ποτάμι της Πελοποννήσου που στο μεγαλύτερο τμήμα του διασχίζει την Ηλεία, που τα τελευταία χρόνια μας έχει συνηθίσει σε μεγάλες πλημμύρες, δείχνει να «στεγνώνει». Η στάθμη του έχει υποχωρήσει αισθητά με αποτέλεσμα να επηρεαστεί ο υδροφόρος ορίζοντας και να στερέψουν στην ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο στην παραποτάμια ζώνη, πηγές, πηγάδια και γεωτρήσεις.

Ο δήμαρχος Ανδρίτσαινας – Κρεστένων, Σάκης Μπαλιούκος, μιλώντας σε δηλώσεις του για το θέμα τόνισε πως ο Σεπτέμβρης προσδιορίζεται ως ο μήνας που η στάθμη του ποταμού υποχωρεί περισσότερο, όμως η εικόνα που αντικρίζουν στην περιοχή, έχει διαμορφωθεί από τον περασμένο Ιούνιο. «Από τον Ιούνιο μήνα διαπιστώσαμε υποχώρηση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα με αποτέλεσμα πολλές πηγές που διαχρονικά είχαν απόδοση νερού μεγάλων ποσοτήτων και άρδευαν χώρους, σημείωσαν πτώση ή και έλλειψη νερού. Τα πράγματα επιδεινώθηκαν τον Ιούλιο και σε πολλά σημεία στέρευσε το νερό τον Αύγουστο. Τα μηνύματα τα οποία παίρνουμε είναι πως και ο φετινός χειμώνας δεν θα δώσει πολλές βροχές. Εάν αυτό συμβεί τα πράγματα θα είναι πάρα πολύ δύσκολα και θα πρέπει να αναζητήσουμε εναλλακτικούς τρόπους ύδρευσης και άρδευσης, καθώς η οικονομία της περιοχής στηρίζεται εκεί» σχολίασε ο κ. Μπαλιούκος, που έκανε λόγο για την χαμηλότερη στάθμη του ποταμού Αλφειού από το 1986.
 
 
Αναζητούν τρόπους να αντιμετωπίσουν τη λειψυδρία

Στο δήμο Ανδρίτσαινας – Κρεστένων, αναζητούν τρόπους να αντιμετωπίσουν τη λειψυδρία που έχει προκληθεί από την ξηρασία, μετά από ένα δύσκολο καλοκαίρι στην περιοχή, τόσο για τους οικισμούς, όσο και για τις καλλιέργειες. «Είναι δύσκολα τα πράγματα. Ο δήμος έχει προχωρήσει σε ανίχνευση εναλλακτικών τρόπων σε σημεία, που δεν έχουν παρουσιάσει τόσο έντονο το πρόβλημα από την ανομβρία και στο επόμενο διάστημα θα κάνουμε γνωστές τις προσπάθειες αυτές. Φέτος από τα μέσα Ιουλίου κουβαλούσαμε νερό με βυτία προκειμένου να υδρεύσουμε χώρους που δεν είχαν παρουσιάσει ποτέ πρόβλημα, αφού υποθετικά είχαν απόλυτη κάλυψη από τις πηγές της περιοχής. Επιμέναμε ότι έπρεπε να περιορίσουν την σπατάλη στην κατανάλωση και αναγκαστήκαμε να ξεράνουμε κήπους με στόχο να μειώσουμε την κατανάλωση» σχολίασε για περιοχές ψηλά πάνω από τον Αλφειό. Χωριά όπως τα Διάσελλα που δεν παρουσίαζαν πρόβλημα και υποστήριζαν και γειτονικά χωριά όπως ο Γρύλλος, φέτος δεν μπόρεσαν να καλύψουν ούτε τις δικές τους ανάγκες. Όμως και στην παραποτάμια ζώνη υπήρξαν προβλήματα λειψυδρίας… Νερό με υδροφόρες μεταφέρθηκε σε χωριά όπως ο Γρύλλος, η Σκιλλοντία, τα Διάσελλα, οι Αμυγδαλιές, το Κουφόπουλο, η Κράνα, η Φρίξα, ενώ σε παραποτάμιες περιοχές για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα ενεργοποιήθηκαν ιδιωτικές γεωτρήσεις, όμως με νερό αμφίβολης ποιότητας, όχι για πόση, αλλά για άλλες χρήσεις.

«Δημιουργήσαμε το διυλιστήριο Σκιλλουντίας - Γρύλου προκειμένου τα νερά τα οποία είναι επιβαρυμένα, να επεξεργάζονται και να υδρεύονται οι κοινότητες. Και το σύστημα αυτό παρουσίασε προβλήματα λόγω έλλειψης νερού. Η λύση δόθηκε από το διυλιστήριο της Κρέστενας με μεταφορά του νερού με βυτίο» είπε ο δήμαρχος.
 
Πρόβλημα υπάρχει και στην Ανδρίτσαινα, όπως και τον Επικούρειο Απόλλωνα που εδώ και χρόνια δεν έχει επιλογές για την υδροδότηση. Ωστόσο ο δήμος στις προσπάθειες να λύσει το πρόβλημα στην περιοχή, πέτυχε με παρεμβάσεις να δοθεί παροχή υδροδότησης στο ναό στις Βάσσες, αλλά και να αυξηθεί η ροή στην Ανδρίτσαινα, που υπήρξε «δέσμια» δικαστικής απόφασης για την υδροδότησή της, χωρίς εναλλακτική λύση…


πηγή: https://www.ilialive.gr/